Sprawy generalne Rzecznika Praw Obywatelskich



Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o odmowie umorzenia kar administracyjnych za naruszenie obowiązku kwarantanny z dnia 2022-03-16.

Adresat:
Wojewódzki Sąd Administracyjny
Sygnatura:
V.565.243.2021
Data sprawy:
2022-03-16
Rodzaj sprawy:
skarga do Wojewódzkich Sądów Administracyjnych (WSA)
Nazwa zepołu:
Zespół Prawa Administracyjnego i Gospodarczego
Wynik sprawy:
Opis sprawy:

Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o odmowie umorzenia kar administracyjnych za naruszenie obowiązku kwarantanny.

Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. z 16 września 2021 r. o odmowie umorzenia panu P. B. kar administracyjnych za naruszenie obowiązku kwarantanny, nałożonych decyzjami z 15 czerwca 2020 r. oraz z 18 czerwca 2020 r. w łącznej kwocie (wraz z odsetkami za zwłokę) 65.819,18 zł (słownie złotych: sześćdziesiąt pięć tysięcy osiemset dziewiętnaście; słownie groszy: osiemnaście), za naruszenie obowiązku kwarantanny.

Zaskarżonej decyzji Rzecznik zarzucił naruszenie art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, 80 w związku z art. 189k §1 pkt 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.)3 , które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, w oparciu o art. 145 §1 p.p.s.a. RPO zwrócił się o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

Zdaniem Rzecznika, w niniejszej sprawie organ nie spełnił wymogów koniecznych dla wydania rozstrzygnięcia o jakim mowa w art. 189 k. k.p.a. Nie wykazał bowiem zaistnienia czy niezaistnienia przesłanek kluczowych dla rozpatrzenia wniosku o umorzenie kary administracyjnej, sformułowanych w art. 189 k k.p.a., a mianowicie: ważnego interesu publicznego i ważnego interesu strony. Nie posłużył się dostępnymi środkami dowodowymi dla rzetelnego wyjaśnienia tych kwestii, wbrew nakazom art. 7, 75 i 77§1 k.p.a. W ten sposób, PPIS w P. przekroczył granice uznania administracyjnego, orzekając na zasadzie dowolności - do czego nie był uprawniony i co niewątpliwie przesądza o konieczności wyeliminowania wydanej przez niego decyzji z obrotu prawnego.