kasacja w sprawie orzeczenia obowiązku naprawienia szkody, podczas gdy szkodę tę naprawiono przed wydaniem wyroku z dnia 2025-07-15.
kasacja w sprawie orzeczenia obowiązku naprawienia szkody, podczas gdy szkodę tę naprawiono przed wydaniem wyroku.
Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. Rzecznik zaskarżył wyrok na korzyść skazanego R.D. w zakresie, w jakim sąd drugiej instancji utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji co do obowiązku naprawienia szkody, określonego w punkcie IV wyroku.
Wyrokowi temu Rzecznik zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa procesowego – art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k. Naruszenie to polegało na przeprowadzeniu nienależytej kontroli instancyjnej przez sąd odwoławczy, który rozpoznając apelację oskarżonego, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, nie przekroczył z urzędu granic środka odwoławczego i utrzymał w części w mocy wyrok sądu pierwszej instancji obarczony wadą naruszenia prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 k.k. Polegało ono na orzeczeniu wobec R.D. obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego. Jednak w chwili wyrokowania przez Sąd Rejonowy w T. szkoda pokrzywdzonego H. M. była już naprawiona. Doprowadziło to do oczywistej niesprawiedliwości orzeczenia w tej części.
Sąd Najwyższy R. D. w sprawie skazanego z art. 288 § 1 k.k. po rozpoznaniu kasacji wniesionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich od wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 15 listopada 2024 r. (sygn. akt IV Ka 843/24), utrzymującego wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 21 czerwca 2024 r. (sygn. akt II K 408/22) uchylił zaskarżony wyrok w zaskarżonym zakresie w punkcie 1 i utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. w części dotyczącej obowiązku naprawienia szkody, orzeczonego wobec R. D. w punkcie 4 części dyspozytywnej wyroku. Sąd Najwyższy kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.