kasacja w sprawie braku możliwości dokładnego określenia w wyroku skazującym czynu przypisanego poprzez niewskazanie w jego opisie sposobu i okoliczności naruszenia zakazu prowadzenia pojazdów z dnia 2026-03-25.
kasacja w sprawie braku możliwości dokładnego określenia w wyroku skazującym czynu przypisanego poprzez niewskazanie w jego opisie sposobu i okoliczności naruszenia zakazu prowadzenia pojazdów.
Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 4 października 2024 r. (sygn. akt II K 238/24/K.) na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. i zaskarżył powyższe orzeczenie w całości na korzyść skazanego F.D. na podstawie art. 523 § 1 k.p.k.
Postanowieniu temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa procesowego, tj. art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., polegające na braku dokładnego określenia w wyroku skazującym czynu mającego spełniać znamiona z art. 180a § 1 k.k. i art. 244 k.k. Zdaniem RPO w opisie sposobu i okoliczności popełnienia przestępstwa niewskazane zostało naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów oraz niezastosowanie się do decyzji organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. W związku z tym Rzecznik wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku SR.
Rzecznik Praw Obywatelskich podkreślił, że wyrok skazujący F.D. zapadł z rażącym naruszeniem prawa procesowego w sposób wskazany w petitum kasacji, co miało istotny wpływ na jego treść. W merytorycznym uzasadnieniu RPO wskazał: „W procedurze karnej nie ma wiążących przepisów wskazujących wprost na konkretne formuły językowe, za pomocą których powinny być ujmowane rozstrzygnięcia zawarte w wyroku, a wymagane do tego, by wydane orzeczenie móc zakwalifikować do jednego ze wskazanych rozstrzygnięć (postanowienie SN z 13.06.2023 r., I KZP 1 /23, OSNK 2023/7, poz. 32). Przepis art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. wymaga, aby wyrok skazujący zawierał „dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu".” Opis czynu powinien wskazywać czas, miejsce, sposób i okoliczności popełnienia przestępstwa oraz jego skutki, a zwłaszcza wysokość powstałej szkody (art. 332 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 413 § 1 pkt 4 i § 2 pkt 1 k.p.k.). W związku z powyższym wynikający z art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. obowiązek dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu sprowadza się do konieczności zawarcia w opisie tych elementów, które należą do istoty przestępstwa.
Po dokonaniu analizy zaskarżonego wyroku Rzecznik stwierdził, że czyn przypisany oskarżonemu, który miałby wypełniać znamiona z art.180a § 1 k.k. i art. 244 k.k., w ogóle nie wskazuje znamienia i nie określa sposobu jego popełnienia. W wyroku nie został wskazany przedmiot czynności sprawczej współokreślającej samą istotę czy też „esencję" przypisanego przestępstwa (w myśl Uchwały Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2008 r., sygn. akt I KZP 20/08). Czyn przypisany F.D. jest niepełny i nie określa sposobu popełnienia przestępstwa zgodnie z wymogami art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k. Naruszenie to ma charakter rażący i istotnie wpływa na treść wyroku.
Podsumowując, Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. wskazując na brak możliwości dopisania w wyroku „prowadzenie pojazdu mechanicznego”. Jednocześnie wniósł o uchylenie wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, zdaniem RPO nie może on pozostać w takiej postaci.