skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienia uchwały podjętej przez Radę Miejską w O. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie całej gminy z dnia 2026-03-30.
skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienia uchwały podjętej przez Radę Miejską w O. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie całej gminy.
Działając na podstawie art. 8 § 1 i art. 50 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143) oraz art. 14 pkt 6 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o RPO (Dz.U. z 2024 r. poz. 1264 ze zm.), Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę na postanowienia § 20 pkt 2 oraz § 23 pkt 4 i § 24 uchwały Nr XXI/153/16 Rady Miejskiej w O. z dnia 25 sierpnia 2016 r. w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miasto O. Jednocześnie wystąpił o stwierdzenie nieważności zaskarżonych przepisów wspomnianej wyżej uchwały.
Ww. przepisom Rzecznik zarzucił, że zostały wydane z przekroczeniem upoważnienia ustawowego zamieszczonego w art. 4 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2025 r. poz. 733), co jest sprzeczne z art. 94 Konstytucji RP. Zdaniem RPO przepis § 20 pkt 2 uchwały – w zakresie, w jakim dotyczy psów asystujących, narusza dodatkowo art. 20a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 913).
W uzasadnieniu ww. skargi Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że unormowania zawarte w § 20 pkt 2 uchwały, które nakładają na osoby utrzymujące zwierzęta domowe obowiązek niewprowadzania tych zwierząt do obiektów użyteczności publicznej i na tereny rekreacyjne, zwłaszcza na place zabaw, wykraczają poza zakres upoważnienia wynikającego z art. 4 ust. 2 pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a tym samym zostały wydane bez podstawy prawnej. Zdaniem Rzecznika zaskarżony przepis uchwały narusza art. 94 Konstytucji, z którego wynika, że akty prawa miejscowego ustanowione przez organy samorządu terytorialnego muszą mieć swoją podstawę w akcie normatywnym rangi ustawowej oraz mieścić się w granicach umocowania wyznaczonego przez ustawę. Oznacza to, że organ gminy nie ma prawa do nieposiadającego umocowania w normie ustawowej ukształtowania podstaw prawnych własnego działania. RPO wskazał też, że regulacja zamieszczona w § 20 pkt 2 uchwały pozostaje sprzeczna z art. 20a ust. 1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Przywołany przepis ustanawia generalną swobodę wstępu osób niepełnosprawnych wraz z psem asystującym do obiektów użyteczności publicznej, co pozostaje w sprzeczności do wprowadzonego przez Radę Miejską w O. generalnego zakazu wstępu zwierząt domowych do obiektów użyteczności publicznej.
W odniesieniu do § 23 pkt 4 zaskarżonej uchwały Rzecznik podkreślił, iż Rada Miejska w O. nie była uprawniona do określenia w zaskarżonej uchwale obowiązków dot. postępowania z psami przebywającymi na terenie nieruchomości prywatnych. Zdaniem RPO unormowania uchwały nakładające obowiązek umieszczania w rejonie wejścia na nieruchomość tabliczki informacyjnej „Uwaga pies” lub „Uwaga pies rasy agresywnej”, a także dzwonka służącego do wezwania właściciela, nie tylko nie mają umocowania w art. 4 ust. 2 pkt 6 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, ale też wprowadzają dalej idące ograniczenia, niż ustanowione w art. 10a ust. 4 ustawy o ochronie zwierząt. Rzecznik zwrócił uwagę na fakt, że skoro zwierzę nie może wydostać się z nieruchomości prywatnej na teren publiczny, to nie istnieje podstawa do dalszego ograniczania praw właściciela.