Sprawy generalne Rzecznika Praw Obywatelskich

kasacja w sprawie uchylenia wyroku nakazowego z uwagi na brak możliwości uznania materiału dowodowego za kompletny i wystarczający.

Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. akt V W 98/24 i zaskarżył powyższe orzeczenie w całości na korzyść ukaranego S.R. Jednocześnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w W. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.

Orzeczeniu temu zarzucił rażące naruszenie prawa procesowego, to jest art. 93 § 2 k.p.w., mogące mieć istotny wpływ na jego treść, polegające na przyjęciu, że okoliczności przypisanego ukaranemu czynu i jego wina nie budzą wątpliwości, co w konsekwencji doprowadziło do wydania wyroku nakazowego. W świetle dowodów dołączonych do wniosku o ukaranie, zarówno wina, jak i okoliczności czynu zarzucanego obwinionemu budziły poważne wątpliwości, co winno skutkować skierowaniem sprawy do rozpoznania na rozprawie i wyjaśnieniem wszystkich istotnych dla merytorycznego rozstrzygnięcia okoliczności.

Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że S.R. został obwiniony o to, że w dniu 4 października 2023 r. w W. na terenie sklepu (..) wspólnie i w porozumieniu z n.n. kobietą dokonał kradzieży maszynek do golenia o wartości 585 zł na szkodę ww. sklepu, tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Wyrokiem nakazowym z dnia 7 lutego 2024 r. Sąd Rejonowy w W. uznał S.R. za winnego dokonania zarzucanego mu wykroczenia i na podstawie art. 119 § 1 k.w., wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 1000 złotych. Na podstawie art. 119 § 4 k.w. orzekł wobec S.R. obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody w łącznej kwocie 585 złotych na rzecz pokrzywdzonego w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania, w tym 100 złotych tytułem opłaty (k. 11). Wyrok nakazowy uprawomocnił się w dniu 27 lutego 2024 r., ukarany złożył sprzeciw od wyroku nakazowego dopiero w dniu 7 marca 2024 r. S.R. wraz z zażaleniem na zarządzenie z dnia 10 lipca 2024 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 7 lutego 2024 r. Postanowieniem Sądu Okręgowego W.-P. w W. z dnia 15 września 2025 r., sygn. akt VI Kz 854/25, zostało ono utrzymane w mocy.

W opinii Rzecznika Praw Obywatelskich zaskarżony kasacją wyrok nie może pozostać, ponieważ Sąd Rejonowy w W. orzekając w sprawie o sygn. akt V W 98/24, rażąco naruszył art. 93 § 2 k.p.w. W świetle dowodów wskazanych we wniosku o ukaranie, nie można było, bez bezpośredniego przeprowadzenia dowodów uznać, że okoliczności czynu i wina obwinionego S.R., nie budzą wątpliwości. Zdaniem RPO rażące naruszenie art. 93 § 2 k.p.w., jakiego dopuścił się Sąd Rejonowy, mogło mieć jednocześnie istotny wpływ na treść zapadłego wyroku, bowiem nie można wykluczyć, że po przeprowadzeniu rozprawy, zapadłoby inne orzeczenie.