kasacja w sprawie nieprawidłowego przypisania recydywy mającej istotny wpływ na treść wyroku z dnia 2026-04-10.
kasacja w sprawie nieprawidłowego przypisania recydywy mającej istotny wpływ na treść wyroku.
Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Rzecznik Praw Obywatelskich złożył kasację od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 8 kwietnia 2025 r. (sygn. akt III K 1831/24) i zaskarżył powyższe orzeczenie w części dotyczącej skazanego A.K. na jego korzyść w całości. Jednocześnie wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie Sądowi Rejonowego w W. do ponownego rozpoznania.
Orzeczeniu temu zarzucił rażące i mające istotny wpływ na jego treść naruszenie prawa materialnego, tj. art. 64 § 2 k.k., polegające na uznaniu, że czyn przypisany oskarżonemu popełniony został w warunkach recydywy specjalnej wielokrotnej, pomimo że z dokonanych przez Sąd w dyspozytywnej części wyroku ustaleń dotyczących okresów odbywania kary pozbawienia wolności wynika, że oskarżony nie odbył łącznie wymaganego przez prawo (art. 64 § 2 k.k.) okresu co najmniej jednego roku pozbawienia wolności.
Rzecznik wskazał, że A.K. został oskarżony o to, że w dniu 9 września 2024 roku w W. działając wspólnie i w porozumieniu z S.S. oraz trzecim nieustalonym sprawcą dostali się do wnętrza budynku, skąd dokonali zaboru w celu przywłaszczenia elementów centralnego ogrzewania, czym spowodowali straty o wartości 10.000 złotych. A.K. dopuścił się tego czynu w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w W. na karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 29.06.2022 roku do 5.12.2022 roku oraz od 30.06.2023 roku do 16.01.2024 roku.
Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2025 r. (sygn. akt III K 1831/24) Sąd Rejonowy w W. orzekając m.in. wobec A.K. uznał go za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za ten czyn, na podstawie art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., wymierzył mu karę roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczenie zawierało również rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu oraz zaliczenia na podstawie art. 63 § 1 k.k. (k. 234). Wyrok uprawomocnił się z dniem 16 kwietnia 2025 r. (234v, 235), przy czym nie zostało sporządzone pisemne uzasadnienie rozstrzygnięcia.
Zdaniem Rzecznika powyższy wyrok zapadł z rażącym naruszeniem prawa materialnego – z uwagi na nieprawidłowe przypisanie recydywy z art. 64 § 2 k.k. Co do zasady ma to istotny wpływ na treść wyroku, w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. Rzecznik podkreślił, że powrotność do przestępstwa stanowi element kwalifikacji prawnej czynu, jest również okolicznością braną pod uwagę przy wymiarze kary oraz ogranicza możliwość uzyskania warunkowego przedterminowego zwolnienia z reszty kary. Zatem wpływ ten jest bezdyskusyjny.
Mając na względzie, że w niniejszej sprawie powrotność do przestępstwa została uwzględniona w kwalifikacji prawnej czynu, jak i stanowiła element wymierzenia kary, Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd, celem poprawnej oceny prawnej czynu i wymierzenia kary.