skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P z dnia 2026-07-21.
skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P.
Działając na podstawie art. 8 § 1 w zw. z art. 50 § 1 i art. 53 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 14 pkt 6 ustawy z dnia 15 lipca 1987 r. o RPO, Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżyła w całości decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 23.01.2026 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z 27.10.2025 r., na mocy której umorzono postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie lokalizacji śmietnika na terenie nieruchomości w P. Jednocześnie wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.
Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w zw. z art. 153 i 170 p.p.s.a.; art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami w zw. z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 6 i art. 36a ust. 5b pkt 2 lit. b P.b.; art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 153 w zw. z art. 170 p.p.s.a.; oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść wydanych orzeczeń i wynik sprawy, tj.: art. 7, 77 i 80 k.p.a. w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zw. z art. 153 i 170 p.p.s.a.; art. 7, 77 i 80 k.p.a.
W przedmiotowej sprawie z wnioskiem o podjęcie interwencji wystąpiła strona postępowania M. P., po tym jak utraciła możliwość samodzielnego zaskarżenia niekorzystnych rozstrzygnięć organów nadzoru budowlanego. Dokonując oceny z perspektywy kryteriów wskazanych w art. 8 § 1 p.p.s.a., Rzecznik wskazała, że wniesienie niniejszej skargi uzasadnia wzgląd na ochronę praw i wolności człowieka oraz obywatela. Zgodnie z art. 2 Konstytucji RP skarżąca miała prawo oczekiwać, iż w jej sprawie wydane zostanie orzeczenie merytorycznie rozstrzygające treść wnoszonego przez nią żądania. W ocenie RPO konsekwentne umarzanie postępowania administracyjnego w sprawie przez organy nadzoru budowlanego I i II stopnia stanowiło naruszenie ww. zasady. Rzecznik przywołała również treść art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, zgodnie z którym: „Własność, inne prawa majątkowe oraz prawo dziedziczenia podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej”. W tym kontekście nie znajduje uzasadnienia fakt, aby usytuowania miejsca gromadzenia kontenerów na odpady, obciążać właściciela jednego lokalu czy też właścicieli określonej części budynku. Naruszenie to należy oceniać również z perspektywy zasady równości, wysłowionej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.
Rzecznik wyraziła przekonanie, że powyższe argumenty z powodzeniem można odnosić do drugiego kryterium, tj. ochrony obiektywnego porządku prawnego (praworządności). Zdaniem RPO orzeczenia organów nadzoru budowlanego w niniejszej sprawie opierały się na aspektach funkcjonalnych (niemożliwości innego usytuowania miejsca gromadzenia odpadów z uwagi na historyczną zabudowę). Tymczasem kryterium takie nie znajduje oparcia w przepisach obowiązującego prawa oraz zostało zanegowane przez WSA w P. Pomimo tego postępowanie w sprawie lokalizacji śmietnika zostało umorzone. Ponadto Rzecznik wskazała, że niniejsza skarga została wniesiona w terminie wynikającym z art. 53 § 3 zd. 1 p.p.s.a., zważywszy na ustalenie, poczynione na podstawie kopii akt przekazanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w sprawie o sygn. III SA/Po 452/26, iż zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej, M. P. w dniu 5.02.2026 r.
W ocenie RPO Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. winien był uchylić w całości wydaną w sprawie decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z 27.10.2025 r., gdyż decyzja ta miała wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę nadal niedostatecznie uzupełniony i oceniony materiał dowodowy zebrany w postępowaniu, zasadnym jest, aby WSA w P., kontrolując zgodność z prawem ww. rozstrzygnięć organów, wyeliminował je z obrotu prawnego stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Rzecznik Praw Obywatelskich wniosła jak we wstępie.